Tag Archieven : deugdynamiek

Komkommertijd of niet, de aanval op de cultuur gaat door

augustus 8, 2018 2:39 pm Gepubliceerd door

Door Jan Berendsen

Het was weer raak vanavond bij ‘M’ (de vervanger van DWDD op NPO1). De feministische beweging ‘Bovengrondse’ – wéér een nieuwe – vond het nodig om o.a. in Amsterdam een aantal straten die naar mannen vernoemd zijn, om te dopen met vrouwelijke straatnamen. Dit omdat slechts 12 procent van de straatnamen vrouwelijk zou zijn: dat kan natuurlijk echt niet meer! (De Dam moet natuurlijk eigenlijk gewoon de ‘Dame’ heten, het is tenslotte 2018.) Deze trend staat niet op zichzelf, aangezien onder meer DENK ‘koloniale’ straatnaambordjes  – bijvoorbeeld in het geval van de Witte de Withstraat, vanwege het gewelddadige verleden van marineofficier Witte (Corneliszoon) de With – wil schrappen; ook is het analoog aan de Mauritsbuste uit het Mauritshuis moest vanwege zijn koloniale verleden.

Gefronste wenkbrauwen

Of we het nu leuk vinden of niet: de straatnamen die er vandaag zijn, hangen vast aan onze geschiedenis. Soms zijn het namen van mensen die een behoorlijke verdienste achterlieten. Deze straatnamen zomaar weggummen en veranderen naar iets dat aansluit bij de hedendaagse deugdynamiek, dat is iets waarvoor meerdere Randstedelijke clubjes en social justice warriors (hoewel dat ‘warrior’ ietwat te veel eer is) – toch stuit het bij velen op gefronste wenkbrauwen.

Dezelfde wenkbrauwen veranderen van vorm bij mensen met GBV (gezond boerenverstand) zodra zij het volgende horen: de directeur van TivoliVredenburg werd benaderd met het verwijt dat het kinderfeest met het thema Cowboys en Indianen ‘racistisch’ zou zijn. Alsof deze beschuldiging nog niet ver genoeg gaat, leidde dit ook nog eens tot de volgende uitspraak van de betreffende directeur:

TivoliVredenburg wil geen mensen uitsluiten. Blijkbaar gaf het kinderfeest met cowboys en indianen aanstoot. We zullen dit thema niet meer kiezen.’

Als we met deze lange tenen en dunne huid rekening moeten gaan houden, is het einde van de vrije expressie nabij.

Glazen bol

Verder moet ik helaas constateren dat deze taferelen de komende tijd zeker niet minder gaan worden. Het past volledig in de trends van vandaag. De globalisering staat boven de democratie, de economie staat boven de politiek. En dus probeert ‘links’ nu momentum te pakken: niet met economisch beleid waar de onderklasse wat aan heeft, maar met identiteitspolitiek, een slachtoffercultus en door overal racisme in te zien. Triest. Het is de plicht van ieder mens met gezond verstand om zich daar zo hard en militant mogelijk tegen te verzetten – vanzelf houdt het niet op.

Ook voorspel ik dat de Randstedelijke clubjes zoals DWDD en Jinek (of in dit geval even tijdelijk ‘M’ en ‘Laat op één’) vooraan zullen staan om deze abnormale benaderingen als normaal te presenteren. Daarbij zal het publiek in de zaal – dat totaal niet representatief is voor de maatschappij – als makke lammetjes zwijgen om in elk geval maar lekker te kunnen blijven deugen. Of het nu komkommertijd is of niet.

Lees verder:

https://politiek.tpo.nl/2017/08/04/rob-wijnberg-vs-paul-cliteur-absurde-is-nieuwe-normale/

https://politiek.tpo.nl/2018/06/20/sid-lukkassen-een-tsunami-van-cultuurmarxistisch-gekkie-denken-overspoelt-ons/

Zie voor de eeuwig vooruitziende blik van De Vliegende Panters’ het Deuglied“Les één van willen deugen: huichel en wees laf”.

Door Jan Berendsen Het was weer raak vanavond bij ‘M’ (de vervanger van DWDD op NPO1). De feministische beweging ‘Bovengrondse’…

Tijd voor een open discussie over het sluiten van haatmoskeeën

augustus 4, 2018 5:10 pm Gepubliceerd door

De beruchte El-Tawheed moskee in Amsterdam is weer eens in opspraak. Eerder stonden ze al bekend als een club die het prima vindt om homo’s met hun hoofd naar beneden van een flatgebouw te gooien; de Telegraaf heeft vandaag een uitgebreid artikel over betrokkenheid bij IS en terrorisme.

De houding is gesloten en de wijkagent kan alleen langs als er een officiële afspraak is met het bestuur. Dat sluit aan bij het verhaal van een oud-politieman, die zegt dat er een onderlinge afspraak was met de moskee dat alleen Marokkaanse agenten naar binnen zouden gaan.

Dit is tamelijk verbazingwekkend. Niet eens zozeer dat de politie niet zomaar binnen mag komen (mensen mogen zelf bepalen wat ze doen in hun pand) maar wel dat de politie racisme faciliteert. Wel een Marokkaanse agent sturen maar niet een autochtoon? Sinds het ‘minder, minder, minder!’-proces is nationale afkomst een ras. Of is dat alleen het geval wanneer het iemand uitkomt?

“In een overleg met de gemeente stelde de politie recent dat zij geen informatie hebben dat er ook jihadisten en Syriëgangers in de El-Tawheed kwamen. Daarover zit echter wel degelijk informatie in de politiesystemen.”

Weten ze het niet? Of willen ze het niet weten? De gemeente en de politie willen liever iedereen te vriend houden in de hoop dat het probleem zichzelf wel oplost, maar het probleem lost zichzelf niet op en zal alleen maar verergeren – zie ook de bermudaclusterfuck die Tommy Robinson-Rotherham-mainstream media is. Dat is wat er gebeurt wanneer ontoelaatbare zaken oogluikend worden toegestaan vanuit een ‘pappen en nathouden en ze integreren vanzelf wel’-mentaliteit. Deze informatie hebben en openbaar maken zou betekenen dat je actie moet ondernemen. En dat zijn we niet gewend van islamknuffelend links. Wellicht is ‘knuffelen’ enigszins misleidend, het gaat hier eerder om een islamhuiverend establishment dat doodsbang is voor de reactie die het zal krijgen wanneer het een bevolkingsgroep als volwassenen gaat behandelen.

Dit is de deugdynamiek in optima forma. Onze westerse maatschappij wordt moreel en in sommige gevallen fysiek ondergraven door deze denkbeelden en de daaruit volgende acties van deze moskeebezoekers. Maar laten we vooral niet naar de consequenties kijken van nalatig handelen, maar naar de vraag of het moreel juist is om kritiek te hebben op deze moslims, deze moskee en de politiek van islam in het algemeen.

Het wordt tijd – dat wordt het al decennia – dat we serieus gaan nadenken en discussiëren over de sluiting van deze tent en soortgelijke organisaties, aangezien ze toch (bijna) wel als criminele organisaties beschouwd kunnen worden; geld uit de Golfstaten, imams die hun orders van buitenlandse machten ontvangen en blindelings opvolgen, imams die geen invloed meer hebben op hun eigen radicaliserende jongeren. Nu hopen dat de deugdynamiek deze discussie niet opnieuw zal overvleugelen en er daadwerkelijke acties zullen volgen. I wouldn’t hold my breath, though.

De beruchte El-Tawheed moskee in Amsterdam is weer eens in opspraak. Eerder stonden ze al bekend als een club die…

Deugdynamiek: schuldbewuste GroenLinkser ontdekt valkuil die hij zelf groef

juli 27, 2018 2:21 pm Gepubliceerd door

Deugdynamiek 101 – eergisteren vond er een vermakelijke discussie plaats op Twitter naar aanleiding van een tweet van Sybren Kooistra (@sybrenkooistra), een GroenLinkser die nu actief is voor de Europese Groenen.

Hij tweette het volgende:

Iemand huilt. Ik ben de baas. Mag ik haar een knuffel / hand op de schouder geven? serieuze vraag.”

Deze discussie is op zichzelf al komisch, omdat het precies de deugdynamiek van policor-Nederland aantoont: naar aanleiding van de #MeToo-discussie durven dit soort mannen helemaal niets meer, zijn bang om elke grens over te gaan (of te benaderen) en is het enige wat ze nog wel durven zoveel mogelijk deugen. Een knuffel of een zoen geven is nog tot daaraan toe, maar een hand op iemand schouder leggen? Letterlijk aanranding.

Deugend Nederland reageert direct: ’nee, voorkom elk lichamelijk contact!’

In een vervolgtweet schrijft hij:

“Extra weird in dezen.. Kortgeleden zei ze dat ik voor haar voelde als een broer die ze niet gehad heeft. (Er is hier geen emotionele/seksuele spanning & ze zit fantastisch in haar relatie).”

Hier krijgt Kooistra terecht veel kritiek op; het is not done om als baas gevoelige informatie over je ondergeschikten het internet op te slingeren; wat mij betreft veel erger dan een collega een hand op de schouder te leggen als gebaar van troost. Hij werpt als tegenwerping nog op “dat hij de enige is die Nederlands spreekt”, maar dat is natuurlijk geen argument. Overigens mag Sybren zich afvragen waarom zijn collega zei dat hij “als een broer aanvoelde” en ze in een goede relatie zit; wellicht omdat ‘ie eerder avances maakte die niet in goede aarde vielen?

Een (zelfs linkse) twitteraar post dat hij het triest vindt dat we zo ver zijn doorgeschoten dat we zelfs lichamelijk contact al schuwen, terwijl dit veel krachtiger is dan kil op afstand blijven. De reactie van Sybren is zeer schuldbewust:

Nee, niet triest. Heel gezond denk ik. De mannelijke intuitie zat/zit hier vaak fout denk ik.”

De man zit natuurlijk altijd fout volgens deugend Nederland.

De laatste tweet over deze discussie deed mij even afvragen of dit eigenlijk geen grote Jiskefet-sketch was, maar in deugend Nederland is dit geen grap:

“Dank. Ik heb een lekker citroen-munt-watertje op haar tafel gezet. Haar gevraagd of ze nog iets nodig heeft. Ze sluit zich op in haar werk en ik stuurde een kattengifje na. Toch twijfel ik nog over die hand; maar heb het laten passeren.”

Zie hier deugend Nederland anno 2018. De schuldbewuste blanke man durft niets meer, is meer en meer schuldig en begint zich tegelijkertijd steeds creepier te gedragen.

Terecht krijgt Kooistra veel kritiek vanuit rechtse hoek over zich heen, die dit ten eerste, net als ik, een zeer vermakelijke discussie vindt en een toonbeeld van deugdynamiek en deugpronken, maar vooral ook kritiek hebben op het feit dat Kooistra persoonlijke informatie over een collega op Twitter deelt. Je zal die collega maar zijn en dit onder ogen krijgen; dat is honderd keer erger dan een hand op je schouder.

Voor Kooistra is die dimensie natuurlijk niet zichtbaar, het gaat immers om zijn eigen – ostensieve – morele zuiverheid.

Bas Paternotte en Arthur van Amerongen zijn 2 journalisten die geamuseerd reageren op deze collectie tweets. In plaats van wat zelfreflectie te tonen en zich meer schuldbewust te zijn van het delen van persoonlijke informatie dan een hand op de schouder roept Kooistra op om Bas Paternotte en Arthur van Amerongen te ontslaan en niet meer serieus te nemen. “Als je niet snapt wat voor vergiftiging zij zijn voor de journalistiek, dan doe je je werk niet naar behoren”.

Doodsbang zijn voor een hand op de schouder, maar niet schuwen om journalisten monddood te maken. In links Nederland kan het.

–Sander van Luit

Deugdynamiek 101 – eergisteren vond er een vermakelijke discussie plaats op Twitter naar aanleiding van een tweet van Sybren Kooistra (@sybrenkooistra),…

De permanente deugdynamiek rondom Trump

juli 17, 2018 10:39 am Gepubliceerd door

De hel brak los na de ontmoeting tussen Donald Trump en Vladimir Poetin in Helsinki. Diverse media drongen naar de voorgrond om Trump te framen als landverrader. Tal van media en politici vinden het afschuwelijk dat Trump de Russische president niet hard heeft aangepakt. Ze waren juist geschokt door de liefkozende woorden die Trump sprak. Dit zorgde ervoor dat de media Trump kunnen framen als iemand die niet de belangen van de VS voorop heeft staan. Toch opmerkelijk dat Trump vanaf het begin negatief werd beschreven door verschillende media als het ging om zijn America first-politiek, maar nu hij de uitermate slechte verhoudingen tussen Rusland en de VS probeert te verbeteren hij ineens als een verrader wordt gezien.

Zowel Democraten als Republikeinen konden niet wachten om te gaan prijsschieten op hun president. Politiek fossiel John McCain – wat een verrassing – werd opgetrommeld om de acties van Trump te bestempelen als een ‘tragische fout’. McCain staat bekend om zijn interventiepolitiek en schuwt een conflict niet. Het is dus ook niet raar dat uitgerekend hij komt vertellen waarom het een fout is om de banden met Rusland aan te halen.

De Nederlandse media nemen het verhaal dat Trump een fout heeft gemaakt in Helsinki maar al te graag over. Ze zijn het er roerend over eens dat Trump Poetin had moeten aanspreken op het beïnvloeden van de Amerikaanse verkiezing. Ook Robert Mueller wordt weer aangehaald in diverse artikelen; hij is namelijk al meer dan een jaar bezig met het onderzoek naar de vermeende contacten tussen Trump en de Russen. Er is helaas nooit voldoende zendtijd of ruimte op de pagina om te vermelden is dat hij na meer dan een jaar zoeken nog steeds geen concreet bewijs heeft gevonden.

Het is dermate triest dat behalve De Telegraaf de mainstream media de positieve kanten niet behandelen, of op z’n minst benoemen. Trump lijkt steeds meer te breken met de NAVO-politiek als het gaat om Rusland – het post-Koude Oorlogtijdperk waarin het Westen Rusland nog steeds als het grote gevaar ziet is iets waar Trump niet geheel achter staat. Juist in deze tijden is het goed dat Trump de banden met Rusland probeert aan te halen. Acht jaar Obama heeft de relatie tussen het Westen en Rusland tot een dieptepunt gebracht. Nu Trump probeert deze banden te versterken, zien we prachtig hoe de deugdynamiek in de media overuren maakt. Het continue framen van zowel Trump als Rusland is ‘hot’. Dit is helaas wat lezers trekt; de journalistieke kwaliteit daalt mede hierdoor wel steeds verder.

Lees verder:

http://www.dagelijksestandaard.nl/2014/07/de-geopolitieke-crisis/

http://politiek.tpo.nl/2018/03/28/sid-lukkassen-nieuwe-caesarisme-europa-rusland-en-amerika/

http://thehill.com/opinion/white-house/396969-ignore-the-spin-still-no-evidence-of-trump-collusion

 

 

De hel brak los na de ontmoeting tussen Donald Trump en Vladimir Poetin in Helsinki. Diverse media drongen naar de…

Niets is heilig voor deugpronkers

juni 28, 2018 4:38 pm Gepubliceerd door

Allereerst! volg Sid nu ook op VK (dit is nodig om censuur algoritmes op FB te ontwijken).

Onlangs heeft de Amerikaanse vereniging van bibliotheken zich doen gelden als een ware deugpronker door een belangrijke kinderboekenprijs niet langer te vernoemen naar Laura Ingalls Wilder, de auteur van de boekenreeks Little house on the prairie. De Amerikaanse vereniging van bibliotheken is van mening dat de boekenreeks Afro-Amerikanen en Amerikaanse indianen niet op een correcte wijze portretteert.

Het niet langer vernoemen van de kinderboekenprijs naar Laura Ingalls Wilder is het zoveelste voorbeeld van het steeds dieper doordringen van de deugdynamiek in de Westerse samenleving. Het laat weer eens zien dat alles wat niet politiek correct is kapot moet en kan daarmee worden toegevoegd aan de reeks cultuurmarxistische verschijnselen die ik noem in mijn boek Levenslust en Doodsdrift.

In deze tijd van een zich steeds verder manifesterende slachtoffercultuur is er behoefte aan een plek waar creativiteit de vrije ruimte krijgt en waar het publiek debat niet gehinderd wordt door framing en deug-technocratie: Een nieuwe kerk!

100% van de crowdfunding is inmiddels gehaald! Er kan nog steeds gedoneerd worden!

Doneer nu:

https://www.voordekunst.nl/projecten/7175-verhalen-uit-de-samenleving-1

Lees verder:

  1. https://politiek.tpo.nl/2017/08/04/rob-wijnberg-vs-paul-cliteur-absurde-is-nieuwe-normale/

Allereerst! volg Sid nu ook op VK (dit is nodig om censuur algoritmes op FB te ontwijken). Onlangs heeft de…