De beruchte El-Tawheed moskee in Amsterdam is weer eens in opspraak. Eerder stonden ze al bekend als een club die het prima vindt om homo’s met hun hoofd naar beneden van een flatgebouw te gooien; de Telegraaf heeft vandaag een uitgebreid artikel over betrokkenheid bij IS en terrorisme.

De houding is gesloten en de wijkagent kan alleen langs als er een officiële afspraak is met het bestuur. Dat sluit aan bij het verhaal van een oud-politieman, die zegt dat er een onderlinge afspraak was met de moskee dat alleen Marokkaanse agenten naar binnen zouden gaan.

Dit is tamelijk verbazingwekkend. Niet eens zozeer dat de politie niet zomaar binnen mag komen (mensen mogen zelf bepalen wat ze doen in hun pand) maar wel dat de politie racisme faciliteert. Wel een Marokkaanse agent sturen maar niet een autochtoon? Sinds het ‘minder, minder, minder!’-proces is nationale afkomst een ras. Of is dat alleen het geval wanneer het iemand uitkomt?

“In een overleg met de gemeente stelde de politie recent dat zij geen informatie hebben dat er ook jihadisten en Syriëgangers in de El-Tawheed kwamen. Daarover zit echter wel degelijk informatie in de politiesystemen.”

Weten ze het niet? Of willen ze het niet weten? De gemeente en de politie willen liever iedereen te vriend houden in de hoop dat het probleem zichzelf wel oplost, maar het probleem lost zichzelf niet op en zal alleen maar verergeren – zie ook de bermudaclusterfuck die Tommy Robinson-Rotherham-mainstream media is. Dat is wat er gebeurt wanneer ontoelaatbare zaken oogluikend worden toegestaan vanuit een ‘pappen en nathouden en ze integreren vanzelf wel’-mentaliteit. Deze informatie hebben en openbaar maken zou betekenen dat je actie moet ondernemen. En dat zijn we niet gewend van islamknuffelend links. Wellicht is ‘knuffelen’ enigszins misleidend, het gaat hier eerder om een islamhuiverend establishment dat doodsbang is voor de reactie die het zal krijgen wanneer het een bevolkingsgroep als volwassenen gaat behandelen.

Dit is de deugdynamiek in optima forma. Onze westerse maatschappij wordt moreel en in sommige gevallen fysiek ondergraven door deze denkbeelden en de daaruit volgende acties van deze moskeebezoekers. Maar laten we vooral niet naar de consequenties kijken van nalatig handelen, maar naar de vraag of het moreel juist is om kritiek te hebben op deze moslims, deze moskee en de politiek van islam in het algemeen.

Het wordt tijd – dat wordt het al decennia – dat we serieus gaan nadenken en discussiëren over de sluiting van deze tent en soortgelijke organisaties, aangezien ze toch (bijna) wel als criminele organisaties beschouwd kunnen worden; geld uit de Golfstaten, imams die hun orders van buitenlandse machten ontvangen en blindelings opvolgen, imams die geen invloed meer hebben op hun eigen radicaliserende jongeren. Nu hopen dat de deugdynamiek deze discussie niet opnieuw zal overvleugelen en er daadwerkelijke acties zullen volgen. I wouldn’t hold my breath, though.