De foto die Thierry Baudet, grondlegger en hoofdvisionair van FvD, op X plaatste met Tommy Robinson, deed stof opwaaien. Na sociale media berichten waarin hij Israël stevig bekritiseerde, ging Baudet op de foto met Robinson, die door een groot deel van de achterban als een “schoothondje” van Israël wordt gezien. De achtergrond hiervan is, dat Robinson bekend werd omdat hij het Britse volk leidt in protestmarsen tegen de islamisering, de massa-immigratie en het groomen van jonge blanke meisjes. Een deel van de achterban ziet het activisme van Robinson als “afleiding” van een ander probleem: de invloed van Israël op de cultuur en de politiek van Europa.
Heel plat gezegd: op rechts blijft het maar gaan over moslims en de problemen die immigratie veroorzaakt qua culturele spanning en de druk op beperkte sociale voorzieningen, terwijl een deel van de rechtse achterban Israël juist ziet als het grote kwaad achter de massale immigratie naar Europa. Het plan zou zijn om het IQ van Europa naar beneden te brengen, zodat Europa het joodse volk nooit meer zou kunnen bedreigen.
Israël en de islamisering van Europa
Zelf zie ik problemen met deze gedachtegang. Als landen zoals Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk inderdaad islamiseren, krijg je nucleaire machten die Israël vijandig gezind zijn. En hoe past het hoge IQ in China en hun groeiende geopolitieke invloed in dit “joodse wereldcomplot”, inclusief het Chinese Belt and Road network? Heeft Israël dan ook een ‘eindspel’ klaarliggen voor een confrontatie met China als nieuwe wereldhegemon? Deze confrontatie zal enkel waarschijnlijker worden naarmate het Westen verder wegzakt.
Er is wat te zeggen voor de gedachte dat hoe er in Europa met de joden is omgegaan in de Tweede Wereldoorlog, tot revanchistische sentimenten heeft geleid. Maar wat ervoor terugkomt – geïslamiseerde staten – zal zeker niet beter met Israël omgaan. Ook betekent de opkomst van kunstmatige intelligentie dat het niet helemaal duidelijk meer is, wat het gemiddelde IQ van een land precies betekent voor de geopolitieke slagkracht van een land.
God of the gaps
Verder kunnen bepaalde aspecten van de complottheorie niet tegelijk waar zijn. De Holocaust moet hebben plaatsgevonden, voor de joden om zich er revanchistisch over te voelen. Israël heeft de VS nodig om zich staande te houden, alleen al tegenover Iran. Een door raciale twisten uiteenbrekende VS, is echter niet meer in staat om Israël bij te staan. Het idee dat joden alléén kunnen gedijen in een ‘superdiverse’ wereld, staat haaks op de ambities van China, omdat het regime actief Han-Chinezen maximaliseert en andere vormen van diversiteit (binnen de eigen invloedgrenzen) minimaliseert.
De invloed van Israël op Europese en Amerikaanse politiek – en de pogingen van Israël om invloed op die politiek te krijgen en te behouden – zijn geen complottheorie. Maar dit denken in termen van joodse macht wordt een steeds abstracter en mystieker wereldbeeld, tot op het punt dat je geen rationele analyses meer kunt maken. Het joodse wereldcomplot dient als “God of the gaps” – het wordt een metafysische sluitsteen om elke onbehagelijke onzekerheid mee te verklaren.
De foto van Baudet en Robinson maakte veel kritiek los, en hierop plaatste de FvD-oprichter een bericht op X. Ik citeer het integraal, en zal het dan dieper analyseren.
“Ik zie veel verdeelde reacties op mijn ontmoeting met Tommy Robinson. Het ‘rechtse blok’ laat zich duidelijk verdelen langs felle, ideologische scheidslijnen. En dat is op zichzelf prima. Maar soms kan het ook schadelijk zijn alleen maar op die verschillen te focusen.
Tommy Robinson heeft ongelooflijk belangrijk werk verricht waar het gaat om het openbaar maken van schandalen zoals Rotherham. De grooming en verkrachting van jonge blanke meisjes door criminele immigranten-netwerken. Het systematisch wegkijken door overheden en gezagsdragers. De medeplichtigheid, in sommige gevallen, van de politie.
Hij heeft hele volksstammen bewust gemaakt van de nefaste gevolgen van de massa-immigratie. En hij brengt jaarlijks meer dan 1 miljoen Engelsen op de been om te protesteren voor behoud van hun nationale identiteit.
Zijn wij het vervolgens overal over eens? Nee. Ik zou bijna zeggen: natuurlijk niet. En dat hoeft ook niet.
Over het optreden van Israël bijvoorbeeld. Over de Palestijnen, Gaza, en de mogelijkheden voor stabiliteit in het Midden-Oosten. Over de invloed van cultuur-marxistische lobbies en commentatoren in Europa, die een niet onaanzienlijke bijdrage hebben geleverd aan het taboeïseren van nationalisme.
Over de exclusieve focus op “islam” als hét énige probleem (in plaats van de ongecontroleerde massa-immigratie in het algemeen). Ook qua economische politiek zijn er ongetwijfeld verschillen, enzovoorts.
Maar dat doet allemaal niets áf aan het enórm inspirerende werk dat hij niettemin heeft verricht. En nog steeds verricht.
Als we blijven focusen op de verschillen krijgen we nooit iets voor elkaar. Terwijl we staan tegenover een blok van establishment partijen en bewegingen die allemaal willen dat de grenzen open blijven staan, en die remigratie een taboe-onderwerp vinden!
Het is altijd het idee geweest van FVD om samen te werken waar dat kan. We moeten allianties sluiten. We moeten leren focussen op overeenkomsten. De krachten bundelen. Waarom kunnen onze tegenstanders dat wél, maar laat “rechts” zich altijd uit elkaar spelen op grond van ideologische scherpslijperij? De tijd dringt. Het gaat om het redden – of verliezen – van onze landen.”
In de opening van het bericht pleit Baudet voor nuance, voor het niet al te scherp trekken van ideologische lijnen die het rechterkamp verdelen.
Verdraagzaamheid op rechts
Hij lijkt te pleiten voor het bouwen van bruggen en voor verdraagzaamheid tussen rechts onderling. Wat ik op zich toejuich. Dat is namelijk noodzakelijk om een zuil te kunnen bouwen op de rechterflank, waarin ondernemers, denkers en onderwijzers samenwerken om zich sociaaleconomisch te kunnen bedruipen in een maatschappij die wordt gedomineerd door linkse instellingen. Tegelijk, echter, benadrukt Baudet juist voortdurend dat systeemoppositie boven beleidsoppositie gaat. Het gevolg is dat politieke geschillen snel sterk ideologisch beladen raken, wat het op het niveau van ‘politiek handwerk’ zeer moeilijk maakt om elkaar te vinden in pragmatische compromissen.
Vervolgens gaat Baudet in op het taboeïseren van nationalisme en het promoten van Cultuurmarxisme binnen instellingen. Hier zouden hij en Robinson van mening verschillen, is de suggestie, maar man en paard worden niet genoemd. Waar doelt hij precies op?
Israël en immigratiebeleid
Wat de buitenlandpolitiek betreft: toen Israël begon aan de huidige campagne, volgend op de aanslagen van 7 oktober 2023, zei Baudet onder meer dat dit zou leiden tot meer instabiliteit in het Midden-Oosten, met als gevolg meer immigratie naar Europa. De acties van Israël in Gaza werden in de periode hierna door FvD geduid door de lens van meer immigranten naar Europa.
Mijn reactie op X was toen om te stellen dat wij in Europa ons eigen immigratiebeleid zouden moeten voeren, onze eigen grenzen zouden moeten stellen, los van wat enig land in het Midden-Oosten, waaronder Israël, doet of niet doet. Hierop ontstond een uitwisseling op X met Camille Meloen, één van de anti-Israël hardliners binnen FvD, die het genoemde standpunt met des te meer kracht onderstreepte.
In deze uitwisseling begon de immigratiestroom aan te voelen als een gelegenheidsargument om tégen Israël te zijn no matter what. Want ook zónder Israël zijn er genoeg actieve en sluimerende conflicten in het Midden-Oosten: denk aan Syrië, Jemen, Turkije en Koerdistan. Hoe dan ook moet Europa die harde buitengrens nu eindelijk eens op orde krijgen. Een veldtocht van Israël meer of minder verandert dat niet.
Consensus op massa-immigratie
Voorts denk ik dat niemand op rechts, niet Robinson maar ook niet bijvoorbeeld Geert Wilders (PVV), de islamisering ziet als “het énige probleem”. Verschillen qua cultuur en mores, en hoe dit leidt tot een samenleving van versplinterde losse atomen en tribale stammen die niet meer kunnen integreren binnen een leidende cultuur, worden breed onderkend. Rechts denkt hier in grote lijnen wel hetzelfde over, maar het probleem ís en blijft die linkse, door cultuurmarxistische denken gedomineerde maatschappelijke instituties, die het onmogelijk maken om er praktisch wat aan te doen.
Ik durf er mijn hand voor in het vuur te steken dat Tommy Robinson dat ook onderkent. En zo niet, dan zal hij het spoedig teruglezen in mijn boek, What the World Can Learn from the Fall of the West (Academica 2026), dat hij dit weekend in ontvangst nam. (tekst loopt door onder foto)
Robinson zal beslist niet zeggen: “Alle Indiërs mogen naar Groot-Brittannië komen, zo lang het maar geen moslims zijn.” Hij zal eerder zeggen: “Ik heb geen problemen met een Indiër die gewoon een winkeltje heeft, zijn best doet om iets bij te dragen aan ons land en voor zijn klanten een lekkere curry kookt. Maar dat weerhoudt mij er niet van om te zien en te benoemen dat er te veel mensen naar hier komen, dat ons systeem het niet aankan en dat de absorptiecapaciteit van onze samenleving wordt overvraagd.”
De heisa die nu ontstaat door de foto van Thierry Baudet en Tommy Robinson is een glas wijn uit hetzelfde vat als waar al decennia uit wordt getapt. Vijftien jaar geleden zocht Baudet als opiniemaker de controverse en publiciteit op door het op te nemen voor de controversiële vrouwenversierder Julien Blanc. Een paar jaar later was er verontwaardiging omdat hij met een racistische professor uit de VS zou hebben gedineerd. Even later moest het weer gaan over Andrew Tates, die als voorbeeld van masculiniteit en ondernemerschap werd neergezet. Candace Owens kwam langs op een partijcongres en nu is het Tommy Robinson die in de picture staat. Het aura van controversiële figuren wordt steeds gezocht: dat is deels een marketingstrategie en vooral ook het willen laven aan dat aura, het willen innemen van die prikkelende energie.
Zijn X-post eindigt Baudet met een pleidooi voor het bundelen van krachten op rechts en het overbruggen van ideologische kloven. Hoewel ik dat – zoals hierboven gezegd – toejuich, heb ik er mijn eigen gedachten over. Om met de juiste snelheid en soepelheid te kunnen schakelen tussen pragmatische machtspolitiek en ideologische puurheid, is een politiek fingerspitzengefühl nodig. Hierbij heb ik ervaren dat het er bij FvD dikwijls aan schort. Zéker in de lokale politiek kun je niet zonder pragmatische compromissen.
Politiek bedrijven vanuit tegenzin
In de lokale politiek is de media-aandacht voor levensbeschouwelijke duiding nihil; wil je zichtbaar blijven en iets bereiken voor je achterban, dan zul je kritisch-constructief moeten meedenken met een college. Zoals in dit voorbeeld. Baudet wilde graag dat ondergetekende verkiesbaar was voor de Europese lijst in 2024, waar we toen een stevig telefoongesprek over hebben gevoerd. Ik had het partijbestuur te kennen gegeven dat ik mijn kandidatuur wilde intrekken. Immers, ik had toch geen verkiesbare plek, en alles wat ik zou uiten in de media zou onder een vergrootglas worden gelegd door linkse activisten; men zou mij proberen te beschadigen om de partij te raken en uiteindelijk zou het me niks opleveren. Met dat bijltje hadden we vaker gehakt.
Het antwoord van Baudet op deze situatie was dat hij alleen mensen op verkiesbare plekken wil die politiek met tegenzin doen. Je moet politiek niet zien als iets om daadwerkelijk iets te bereiken, zei hij: je moest onderkennen dat het in feite zinloos is. Mijn tegenwerping was dat dit haaks staat op de motivatie van mensen om zich lokaal verkiesbaar te stellen: ze hopen impact te hebben op hun leefomgeving en willen iets voor hun achterban bereiken.
We kwamen niet verder in dat gesprek. Mijn hoop en enthousiasme om politiek actief te zijn tegen beter weten in, stuitte op zijn cynisme en verveeldheid met politiek in het algemeen. Uiteindelijk vielen er wat vriendschappelijke woorden over en weer, en ging ik op zijn verzoek toch akkoord met mijn kandidatuur voor de Europese lijst.
Pijnpunten & Bruggen Bouwen
Dit accordeerde ik in de hoop dat de onderliggende pijnpunten ná die verkiezingen nog nader zouden worden geadresseerd. Niet voor niets had ik niet hem persoonlijk over de kwestie geappt, maar de partijtop formeel in briefvorm aangeschreven. De persoonlijke correspondentie kwam nadien niet meer op de aangekaarte punten terug, maar ging nu om nieuwe thema’s: namelijk Israël, het jodendom en bijbehorende theorieën. Dat was precies niet waar ik het over wilde hebben. Het scheen me toe als thema’s met een hoog politiek afbreukrisico en minimale winkansen. Dat gaf ik eerlijk als antwoord en hierdoor vertroebelde het contact. Joost van Wijhe was zich aan het beraden op een lijmpoging maar die is intussen overleden.
Deze geschiedenis dringt zich dus aan mij op, als ik nu lees over het streven om bruggen te bouwen bóven ideologische kloven en verdraagzaam te zijn naar elkaar op de rechterflank. Ik kan er niet aan ontkomen dat die geschiedenis in mijn achterhoofd leeft als ik dat lees. Overigens zou die insteek wel volledig consequent zijn met de geboortepapieren van FvD, zoals ook staat in Breek het partijkartel (2017). Namelijk meerderheden vinden op losse politieke punten en deelthema’s, in plaats van politiek bedrijven via kartels en onwrikbare stemlijsten die lopen via uitgekristalliseerde ideologieën.
Conclusie
Uiteindelijk is niemand heilig. Als Baudet zegt dat we vooral moeten kijken naar de goede bijdragen van inspirators als Robinson, die mensen maatschappelijk op de been weet te krijgen, en benadrukt dat we onze krachten verenigen – dan is dat positief.
En als iemand zegt: “Je kunt de vluchtelingeninstroom niet bekritiseren zonder ook stil te staan bij de naties en de oorlogen die die stromen veroorzaken”, dan is het antwoord: moslims veroorzaken vluchtelingenstromen door te bestaan, en Europese verzorgingsstaten veroorzaken vluchtelingenstromen door te bestaan.
Steun Sid via BackMe: https://sidlukkassen.backme.org/
Volg me via Telegram: https://t.me/SidLukkassen
Volg mijn email newsletter: https://www.sidlukkassen.com/
Volg mijn X-account: https://x.com/Sid_Lukkassen
Hier kan je reageren op onze artikelen en een inhoudelijke bijdrage leveren. Lees ook even onze huisregels.
Om te reageren dien je eerst aan te melden.
Reageer je voor de eerste keer? Registreer je dan hier.
