Afgelopen week publiceerde dr. Sid Lukkassen een artikel waarin hij een repliek gaf op sommige klachten van sympathisanten van De Nieuwe Zuil over mijn openlijke kritiek op Forum voor Democratie. Als reactie op zijn artikel en om mijn eigen visie op dit “issue” uit te leggen schrijf ik hierbij mijn eigen artikel.

De missie van De Nieuwe Zuil is als volgt officieel vastgelegd:

Wij geloven dat in onze samenleving iedereen het recht heeft om gehoord te worden, dat iedereen de kans moet krijgen om openlijk deel te nemen aan het maatschappelijk debat en op inhoud zijn/haar visie te geven zonder consequenties.

Met “consequenties” bedoelen we hiermee vooral dat er een trend is om mensen met onwelgevallige meningen persoonlijk door het slijk te halen, maar ook economisch te beschadigen, bijvoorbeeld door boycotten tegen bedrijven of door werkgevers aan te schrijven. Dit bedreigt het, in mijn ogen, belangrijkste recht in een samenleving: de vrijheid van meningsuiting. Deze vrijheid van meningsuiting is hard nodig om op een rationele wijze te kunnen blijven praten over de problemen van onze tijd en hoe deze op te lossen.

Kortom, De Nieuwe Zuil biedt 2 dingen: open debat en bescherming van de vrije meningsuiting met behulp van een (economisch) ecosysteem. We zijn de hoeders van vrije meningsuiting en een verzamelplaats voor liefhebbers van het open debat.

Soms leveren deze 2 waarden intern fricties op. Iedereen die mij kent weet dat ik niet aan zelfcensuur doe, en nooit een blad voor de mond neem. Dat betekent dat ik, zoals ik er nu insta, kritiek heb op bijvoorbeeld Forum voor Democratie als organisatie. En dat ik die kritiek ook rijkelijk uit. Dit levert bij veel FvD-aanhangers binnen DNZ irritatie op.

Om een achtergrond te geven van mijn positie: sinds eind 2016, nog voordat FvD überhaupt verkozen was, was ik al actief bij de partij. 2 van mijn beste vrienden stonden op de lijst voor de Tweede Kamer en ik bezocht de steeds drukker wordende events in “het keldertje”. Echter, omdat ik zo dicht op de partij zat kon ik ook uit eerste hand meemaken wat er fout ging. Ik kreeg een blik achter de schermen, en zag dat van interne democratie totaal geen sprake was, en dit uitte zich begin 2018 in een rel toen FvD tot dan toe zeer betrokken vrijwilligers publiekelijk schoffeerde. Dit was niet waarvoor ik lid was geworden, en vreemd voor een club met het woord “democratie” in de naam. Ik besloot begin 2018 mijn lidmaatschap op te zeggen.

Dat betekende echter niet dat ik geen sympathie heb voor FvD als politieke club. Iedereen die mij op social media volgt kan zien dat ik tot nu toe FvD heb gestemd; voor de Provinciale Statenverkiezingen en voor de Europese Verkiezingen in dit jaar heb ik zelfs nog uitgebreid reclame gemaakt voor FvD. FvD doet goed werk. Maar tegelijkertijd moet kritiek op een organisatie kunnen. Sterker nog, ik voel me verplicht om die kritiek te uiten, juist om de partij sterker te laten zijn en het rechtse geluid beter te kunnen waarborgen in Nederland. En omdat ik me hoe dan ook nog steeds betrokken voel bij de “club”, waar veel vrienden van mij gewoon nog actief voor zijn.

Hoe is dit nu te rijmen met mijn leiderschap van De Nieuwe Zuil? Heel simpel. Als we een club zijn waar bescherming van het open debat de kernwaarde is, zou DNZ geen knip voor de neus waard zijn als ik zelf mijn mening niet zou mogen uiten. Ik heb namelijk ook recht op een eigen mening, en mijn mening is niet automatisch die van De Nieuwe Zuil.

Om toe te lichten hoe de huidige structuur van DNZ is: wij hebben op dit moment een Stichting De Nieuwe Zuil, met 3 bestuursleden. Deze bestuursleden besteden het dagelijkse werk en de leiding van DNZ uit aan onze Board, waarvan ik dus de voorzitter / CEO ben. In deze board zitten 5 personen met verschillende politieke affiliaties. Een aantal mensen zijn lid/aanhanger van FvD, een aantal mensen niet. Onder de Board hebben we verschillende commissies en verder ook nog de Clans, die een eigen organisatie op zich vormen op regionaal niveau.

Binnen DNZ maakt het niet uit welke politieke partij je steunt; zolang je het open debat wil beschermen en van (rechts-) realistische signatuur bent ben je welkom. Daarom hebben we naast FvD-ers ook “Ottianen”, “Gemertianen”, PVV-ers, VVD-ers en SGP-ers in onze club. We hebben zelfs mensen die helemaal niet stemmen. Het spreekt daarom voor zich dat mijn privé-mening niet die van DNZ is. De Nieuwe Zuil heeft geen politieke mening, op “rechts-realisme” na dan. Maar zoals gezegd kunnen vele partijen zich daarmee afficheren. Wij hebben geen standpunten, wij steunen niet een bepaalde partij, wij zijn simpelweg geen politieke partij of organisatie. We zijn een vrijplaats voor debat, en debat kan niet zonder verschillen van mening.

Zoals dr. Sid schrijft:

Verder heeft Sander ook gewoon recht op zijn vrije mening als privé-persoon. Wat mij betreft kan iedereen welkom zijn bij De Nieuwe Zuil. Zelfs al ben je lid van GroenLinks. Nu zal dat laatste niet snel gebeuren, maar principieel heeft iedereen recht op zijn eigen mening.

Iedereen die ambitie heeft om de politiek in te gaan zou ik daarom aanraden hun heil niet bij De Nieuwe Zuil te zoeken. Daar zijn we namelijk niet voor. We zijn het levensbeschouwelijke huis achter de politiek, niet de politiek zelf. Wij zijn er om het realistische geluid in Nederland te behouden en het open debat hierover te beschermen, niet om standpunten in de politiek te verwezenlijken. Waar partijen opstaan en vervallen, zal De Nieuwe Zuil blijven bestaan, simpelweg omdat we met geen enkele partij een officiële affiliatie hebben. Ook “partijhoppers” die van de ene naar de andere partij overstappen (en dat gebeurt vaker dan u denkt) blijven gewoon welkom in De Nieuwe Zuil.

De Nieuwe Zuil is er om iedereen op realistisch-rechts met elkaar te verbinden, en buiten realistisch-rechts met iedereen in open debat te blijven. Daarom zullen we ook regelmatig sprekers uitnodigen voor events waarvan de mening haaks lijkt te staan op die van onze clubleden. Een goed voorbeeld van hoe het kan is het laatste event van Sid Lukkassen, waar hij GroenLinkser Zihni Ozdil als spreker had.

Levert dit interne frictie op? Uiteraard, zoals blijkt uit de kritiek van FvD-ers op mijn open standpunten. Ook in onze DNZ-appgroepen hebben we vele verhitte discussies, de laatste maanden vooral over FvD. Maar zoals gezegd, is dit niet juist waar DNZ voor bedoeld is?

Daarnaast is het mij persoonlijk erg tegengevallen hoe zelfs “op rechts” er weinig tolerantie lijkt te bestaan voor andere meningen. Het feit dat ik kritiek uit op FvD heeft me al vele beschuldigingen opgeleverd al zou ik een “VVD-mol” zijn, een intrigant etc. etc. Nu deert me dat niet heel veel, maar ook binnen DNZ leek de tolerantie voor andere meningen soms erg laag. Een voorbeeld is dat mensen uit bepaalde appgroepen stapten “omdat kritiek op FvD ingaat tegen alles waar zij voor staan”. Dat is vreemd, want zoals gezegd is De Nieuwe Zuil er voor het open debat, en wat mij betreft zijn er dan ook geen taboes. Als je je intern al niet aan je eigen kernwaarde kan houden, hoe moet je dat dan erbuiten doen?

Het lijkt wel alsof we weer moeten leren om met de vrijheid van meningsuiting om te gaan, en andere meningen te tolereren. Ook zie ik dat mensen ook erg vaak persoonlijke ruzies krijgen omdat er verschillende meningen zijn. Ik vind dat vreemd. Zo is 1 van mijn beste vriendinnen ontzettend links. Door Wierd Duk werd zij “de hogepriesteres van links” genoemd. Maar weerhoudt dat onze vriendschap? Zeker niet. We kunnen zelfs van elkaar leren. Onze vriendschap is wellicht zelfs sterker omdat we buiten onze meningen kunnen treden.

Wat hierbij helpt is om niet op elke scheet van een mening te reageren. Als ik haar twitterfeed elke dag zou lezen is er genoeg om me aan te ergeren, maar ik weet wie de persoon erachter is dus ik respecteer haar. En verder is het goed om regelmatig je social media even “uit” te zetten. Je hoeft niet overal op te reageren, en soms is het goed om eens te overdenken wat iemand met een andere mening heeft gezegd, in plaats van meteen de (politieke) confrontatie te zoeken. Humor en zelfspot zijn hierbij ook belangrijk om het allemaal niet te hoog op te laten lopen. Kom eens een keer terug op je mening, of bedank iemand die een andere mening heeft voor zijn/haar openheid. Bedenk je dat mensen ook snel van politieke mening kunnen veranderen, en dat de waan van de dag slechts een momentopname is. Af en toe afstand nemen tot dagelijkse partijpolitiek geeft flink wat rust in je hoofd.

Om af te sluiten: ik zal mijn politieke uitspraken niet minderen om bepaalde groepen op realistisch-rechts te pleasen. Zoals gezegd zou ik dan de kernwaarden van DNZ zelf geweld aandoen. Mijn mening is mijn privé-mening, niet die van DNZ want die heeft geen politieke mening. Iedereen is welkom bij de club, zolang je onze kernwaarden onderschrijft, en die omvat vele politieke stromingen.

Delen via


Lees ook