In een special issue omtrent Internationale Mannendag (19 november 2026), hebben we psycholoog en expert vaderverstoting, Dr. Gerard Wouters, uitgenodigd voor een artikel. Op zijn verzoek is dit geen artikel geworden, maar een interview met de bekende wetenschapper en expert rondom vaderschap Armand Sağ.
Gerard Wouters: Ik val maar gelijk met de deur in huis. Wat is er toch gebeurd met de rechtszaak tegen jou?[1]
Armand Sağ: Op 5 oktober 2026 is er inderdaad een strafzaak geweest waarbij ik mijn ex zou hebben gestalkt. Het bevreemdt mij meer dan wie dan ook.
GW: Ik ben zelf betrokken geweest bij jouw casus en ik kan beamen dat de werkelijkheid heel erg anders in elkaar zit. Kan je er wat over vertellen?
AS: Voor de lezers die niks erover weten: in 2015 heb ik een dochtertje gehad met mijn toenmalige vriendin. Begin 2016 kwam ik na een relatie van bijna 6 jaar erachter dat ze vreemdging met een getrouwde man en heb ik de relatie beëindigd. Sindsdien laat ze mij niet met rust en gebruikt ze mijn dochtertje als wapen in die strijd.
GW: En nu ben jij veroordeeld voor stalking? Dat lijkt me zeer Kafkaesk.
AS: Dat is het ook. Alhoewel ik voor veruit de meeste beschuldigingen ben vrijgesproken, ben ik vreemd genoeg veroordeeld voor het langsgaan bij mijn ex om mijn dochtertje op te halen, het bellen van mijn dochtertje, en het sturen van post naar mijn dochtertje. Het frappante is echter dat ik een omgangsregeling heb van een Nederlandse kinderrechter die bevestigd is in Hoger Beroep door het Gerechtshof Den Haag.
GW: Dus je bent in principe veroordeeld voor het nakomen van een rechterlijke uitspraak?
AS: Inderdaad, daarnaast ben ik ook veroordeeld voor het zogenaamd doen van valse aangiften bij de politie en valsheid in geschrifte.
GW: Waar ging dat dan over?
AS: Bij elk omgangsmoment dat niet nagekomen werd door mijn ex, deed ik braaf een melding of een aangifte van Artikel 279 van het Nederlandse Wetboek van Strafrecht voor “onttrekking”. Volgens het Openbaar Ministerie en de meervoudige kamer van de Rechtbank Rotterdam kon dat helemaal niet omdat ik van rechtswege geen ouderlijk gezag heb over mijn dochtertje. Echter, de Hoge Raad heeft al op 15 februari 2005 gesteld dat het niet nakomen van een omgangsregeling strafbaar is. Sterker nog, kennis hebben van een strafbaar feit maakt dat ik volgens Artikel 162 het recht heb om aangifte te doen. Artikel 160 maakt zelfs dat eenieder verplicht is om aangifte te doen als hij of zij kennis heeft van een strafbaar feit. Een veroordeling voor het doen van aangifte, kan dus per definitie niet. Toch is dat nu gebeurd.
GW: Dat is toch lachwekkend? Ware het niet dat het eigenlijk zeer droevig is omdat jouw leven compleet kapotgemaakt wordt door instanties die niet weten waarmee ze bezig zijn.
AS: Exact, en dat is nu het akelige aan dit onderwerp. Kijk, dit hele proces is natuurlijk een showproces waar Stalin en Hitler nog een puntje aan kunnen zuigen. Nederland heeft vrij laat het Verdrag van İstanbul (2011) ondertekend en nog later geratificeerd door de Tweede Kamer, bijna vijf jaar later, waardoor ze door een misplaatst schuldgevoel een departement hebben opgericht binnen het Openbaar Ministerie dat op heksenjacht gaat.
GW: Je doelt dan op de twee vrouwelijke officieren van justitie in Rotterdam van het parket Huiselijk Geweld en Stalking binnen het OM?
AS: Juist. Die twee zijn op heksenjacht op mannen en vaders zoals Nazi-Duitsland op jacht was op Joden in de jaren 1930 & 1940 en de Verenigde Staten van Amerika op jacht was op communisten in de jaren 1950. Dat zij het leven van 100 vaders ruineren in hun jacht om één potentieel vrouwelijk slachtoffer te redden, maakt voor hen niet uit.
GW: Wat vind jij dan van het Verdrag van İstanbul?
AS: Er is een reden waarom Turkije dit verdrag in 2011 heeft opgesteld en als eerste land het ondertekend heeft. Het is ook het eerste land dat het door het parlement heeft geloodst maar ook het eerste land dat uit het verdrag is gestapt in 2021. Turkije zag dat het verdrag juist onderdrukkend werkte naar mannen toe waardoor het juist meer geweld tot stand bracht.
GW: Hoe bedoel je?
AS: Veel vrouwen misbruiken het Verdrag van İstanbul en dan in het bijzonder Artikel 48 en Artikel 50, om bijvoorbeeld na een scheiding valse verwijten te uiten naar hun ex-partner toe. Uit meerdere onderzoeken, zoals het rapport van de Landelijke Expertisegroep Bijzondere Zedenzaken, blijkt dat 95% van de politieaangiften van vrouwen over hun partner vals blijken te zijn. [2] Een ander onderzoek heeft het zelfs over 98%. [3] Dit deden ze vaak in het kader van wraak om de man te raken waar het veruit het meest pijn doet: de kinderen. Jij bent hierin een specialist natuurlijk, Gerard, als auteur van het sterk-geschreven boek ‘Verloren kinderen na scheiding’.[4]
GW: Het is ook onbegrijpelijk hoe dit simpele probleem nog steeds niet opgelost wordt door de Nederlandse autoriteiten. Naar mijn schatting uit 2020 zijn sinds de jaren 1980 al tussen de 1 miljoen en 1,6 miljoen kinderen vaderloos opgegroeid. Dit zal alleen maar gegroeid zijn tot meer dan 2 miljoen kinderen. Als we ook de familieleden vaderszijde meetellen als slachtoffers, dan maken deze harteloze moeders meer dan 3 miljoen slachtoffers.
AS: De Amerikaanse hoogleraar en psycholoog Prof. Dr. Ira Daniel Turkat noemt dit verschijnsel ‘Divorce-Related Malicious Mother Syndrome’ en doet al sinds 1995 onderzoek hiernaar.[5] Sommige vrouwen raken na een scheiding dermate gekwetst – meestal hebben ze onverwerkte jeugdtrauma’s en verlatingsangsten – dat ze getriggerd worden en aan vaderverstoting doen.
GW: Jouw ex is hierin geen uitzondering. Ik heb zelf observatiediagnostiek toegepast in jouw casus en op basis van haar schrijfstijl in e-mailberichten, uitlatingen, gedragingen en audio-opnames is het voor mij duidelijk. Jij hebt helaas te maken met een bipolaire/manisch-depressieve borderline-narcist die aan bewuste vaderverstoting en gaslichting doet. Dat ze ook Münchhausen by proxy toepast bij jullie dochtertje door valse aangiftes te doen over vermeend seksueel misbruik, maakt dat ik op basis van mijn kennis en expertise niet anders kan concluderen dan dat er sprake is van overkoepelend psychopathisch gedrag.
AS: Ik heb zelf inmiddels ook Klinische Psychologie gestudeerd en succesvol afgerond. Bij de lesstof vond ik inderdaad veel dingen heel erg herkenbaar zoals ‘omkering’, ‘swatting’ en ‘gaslighting’.
GW: Dat zijn allemaal verschijnselen waarbij de dader zichzelf als slachtoffer presenteert. Voor mij staat buiten twijfel dat jouw ex een psychopate is. Psychopaten vertonen ernstige emotionele afwijkingen zoals gebrek aan empathie, berouw, schuldgevoel, angst, vluchtige emoties en het ontbreken van emotionele diepgang.
AS: Waar blijkt dat dan uit volgens jou?
GW: De voorbeelden die mij het meest shockeerden waren dat jouw auto’s meerdere keren in brand gestoken zijn, jij bestookt werd door een knokploeg vanaf 25 november 2019 tot 15 september 2020 maar jouw ex vervolgens deed alsof er niks is gebeurd. Elk ander persoon zou empathie tonen. Dat ze zelf alle psychologische onderzoeken weigert maar ondertussen jou beticht van persoonlijkheidsproblematiek terwijl dat in geen van jouw PO’s geconcludeerd is, baart mij zorgen. Marianne Vlaming zei na een telefoongesprek van slechts enkele minuten op 25 maart 2020 al dat jouw ex een ’typische borderliner’ is. Het voorlezen van het pseudo-prentenboek ‘mijn papa is een narcis’ op dagelijkse basis aan jullie dochtertje, is natuurlijk ook niet gezond.
AS: Ik kan niet anders dan het met jou eens zijn, maar dat waren de Raad voor de Kinderbescherming en Jeugdbescherming ook.
GW: Die hadden wel veel krachtiger mogen optreden tegen jouw ex. Juist als men ruimte geeft aan psychopaten krijgen ze vrij spel en escaleert hun gedrag.
AS: Dat blijkt uit alles wat gebeurd is. Van het herhaaldelijk doen van valse aangiftes door mijn ex over vermeend door mij gepleegde seksueel misbruik van mijn bloedeigen dochtertje, tot het doen van swatting – dermate ernstige valse politie-aangiftes doen, dat een SWAT (arrestatieteam) een onschuldig persoon van zijn bed licht – bij de autoriteiten, is er inderdaad sprake van een onmogelijke situatie. Dat mijn dochtertje op slechts vierjarige leeftijd medisch is onderzocht, is diep en dieptreurig; de conclusie dat er nooit seksueel misbruik heeft plaatsgevonden doet daar niet aan af. Ik heb altijd een omgangsregeling gehad met mijn dochter, helaas werd deze vrijwel nooit nagekomen door mijn ex en zie ik nu al ruim een jaar mijn dochter niet meer. Juist omdat mijn ex nooit gecorrigeerd werd in dit (overigens strafbaar) gedrag, beschouwde zij zichzelf als iemand die boven de wet stond en dit is nu het resultaat. Het leven van mijn kleine meisje is verwoest omdat ze gedwongen zonder vader moet opgroeien.
GW: Dat het OM zich voor het karretje van jouw ex laat spannen, is eveneens onacceptabel. Ik las zelfs dat jouw laatste veroordeling was voor de (positieve) observatieverslagen die gemaakt zijn over jouw interactie met jouw dochtertje. Zelf heb ik jou ook meegemaakt in de omgang met jouw dochtertje en ik kan oprecht zeggen dat ik nog nooit zo een betrokken en liefhebbende vader heb gezien. Jouw dochtertje voelt die liefde ook want ze belde jou toevallig spontaan in mijn bijzijn. En toch stellen het OM en de Rechtbank nu dat al die observatieverslagen “valsheid in geschrifte” zijn?
AS: Dat klopt. Toen de rechter stelde observatieverslagen te willen zien om te kunnen oordelen of mijn ex gelijk had – ze stelde dat mijn dochtertje mij niet wilde zien en meteen begon te huilen als ze mij zag – waren er meerdere professionals die bereid waren dit te doen maar werd er gebruikgemaakt van dicteren. Zij gaven hun observaties mondeling door, ik typte het uit en legde het hen weer ter goedkeuring voor. Volgens de rechtbank is dit valsheid in geschrifte want de professionals zijn het weliswaar volledig eens met de inhoud van de verslagen, maar ze hebben het niet zelf uitgetypt. Volgens die redenering is elk proces-verbaal, beschikking, uitspraak en vonnis van de Rechtbank valsheid in geschrifte want geen enkele rechter typt het zelf. Dat laten ze over aan de griffier.
GW: Haha, die vergelijking vind ik prachtig! Met de vergezochte moeite om jou te kunnen veroordelen, snijdt de rechtbank zichzelf eigenlijk in de vingers. Met deze lach, wil ik jou bedanken voor jouw tijd, Armand. Ik wens jou tegelijkertijd ook heel veel beterschap in deze moeilijke tijd.
AS: Jij bedankt, Gerard. En mochten mensen jouw boek ‘Verloren Kinderen’ willen kopen, dan kan dit op jouw website (hier). Het boek is een aanrader!
November 2026
(© Gerard Wouters, 2025. Deze foto is genomen vlak voordat de dochter van Armand hem spontaan belde. Zij vertelde haar papa dat ze hem miste maar hem niet mocht bellen van haar moeder)
[1] https://www.nu.nl/misdaad/6412093/man-krijgt-veertien-maanden-celstraf-voor-stalken-ex-vriendin.html
[2] Landelijke Expertisegroep Bijzondere Zedenzaken, ‘Misbruik, Misleiding en Misverstanden’ – Hoofdstuk 5: Echtscheidingszaken met conflict over de kinderen (Den Haag, 2008), p.54.
[3] Elena Lindemans (2020), Ongezien, in: VARA, jaargang: 2020, editie: 12 (maart 2020), p. 19.
[4] Het boek is te koop in alle grote boekhandels, maar ook bij psycholoog Gerard Wouters zelf via https://taoistisch.nl/product/verloren-kinderen/
[5] Ira Daniel Turkat (1995), Divorce-Related Malicious Mother Syndrome, in: Journal of Family Violence, Volume: 10, Number: 3, pp. 253-264.
Hier kan je reageren op onze artikelen en een inhoudelijke bijdrage leveren. Lees ook even onze huisregels.
Om te reageren dien je eerst aan te melden.
Reageer je voor de eerste keer? Registreer je dan hier.