Ruben deelde op X een artikel over Yuri Bezmenov, de naar het Westen overgelopen Soviet-agent die ondergetekende reeds aanhaalde in het boek Avondland en Identiteit, verschenen in 2015. In het artikel vraagt Ruben zich af “wat wij in Europa nog kunnen doen”. Deze speurtocht loopt, via de genoemde Bezmenov, uit op het aankweken van kritisch denkvermogen en het opleiden van een nieuwe elite. Met een centrale rol voor religie in de samenleving, als grondslag voor “morele superioriteit”. Voor de totale integriteit is Rubens artikel hieronder in volledigheid opgenomen.
Drie tekortkomingen in het artikel vind ik bijzonder noemenswaardig: ze verdienen het onderwerp te zijn van discussie.
[1] Het volstaat niet om mensen tot helderheid van geest te brengen, “verwarring te bestrijden”, zoals Ruben het zegt. Er zijn immers genoeg mensen die de werkelijkheid onder ogen zien. Zo stond de PVV niet lang geleden zelfs op 33% van alle stemmen. Het probleem is het doorsluizen van realistische inzichten tot de kanalen van de macht. De opvolgingshierarchieën zijn totaal dichtgekit en afgesloten. Als er al een realistische politicus eens een meerderheidje haalt, wordt beleid van binnenuit gesaboteerd.
De nadruk moet dus niet liggen op “kritisch denken” maar op bressen slaan binnen de opvolgingshierarchieën en het dysfunctioneel maken van de oppressive beleidsorganen en uitvoeringsinstellingen. Simpel gezegd: het beïnvloeden van de publieke opinie maakt niets uit als de publieke opinie nooit vertaald wordt in beleid. CDA en VVD hadden een halve eeuw verkiezingsprogramma’s die kritisch waren op immigratie, and it didn’t make a damn bit of difference.
Over hoe relevant de mening van een meerderheid binnen een land überhaupt is, en in hoeverre elites er belang in scheppen deze mening te kneden en te sturen (vooral als de macht in de praktijk al vanuit de ‘democratie’ naar kanalen als de NAVO en de NCTV is overgeheveld – zoals de PVV’er Fleur Agema destijds als minister toegaf), schreef ik het boek: De greep op de publieke opinie (2023).
[2] Het pleidooi om terug te keren naar religie is eerder geprobeerd, maar werkt nooit zoals gewenst. De Romeinse keizer Augustus liet tempels herstellen maar de geest van de godsdienst was vervlogen. In het Westen zal, als dit op een institutionele wijze geschiedt, optreden wat Oswald Spengler een “culturele verstening” noemt.
Heel gek is dat niet, want in een tijdperk van Starlink, GPS en quantumcomputers, moeten de mensen een wereldbeeld verinnerlijken dat uitgaat van water in wijn veranderen en een god die in een brandende braamstruik verschijnt. Het wetenschappelijk wereldbeeld en het traditionele religieuze wereldbeeld staan te haaks op elkaar om gezamenlijk levensvatbaar te zijn.
Dat zie je ook duidelijk aan de moslimwereld: die brengt nauwelijks innovatie voort. Men pompt olie op en huurt Westerse kennis in, maar kan eigenlijk niet omgaan met de moderne technologische wereld. Het vergt een laag IQ om de grillige god van een openbaringsreligie te kunnen rijmen met een wereldbeeld dat vertrekt vanuit consistente en universele natuurwetten. Hierom hebben sommige volkeren baat bij religieus dogmatisme als organisatiestructuur, maar het innovatieve vernuft van Europeanen zal onder zo’n systeem niet kunnen gedijen.
Hooguit zou er een soort nieuwe religie moeten ontstaan of worden uitgevonden, die beter rijmt met de technologisch gedreven wereld van vandaag. Maar hoe dan ook zal het altijd moeilijk tot onmogelijk blijven om ethische uitgangspunten qua sociaal-maatschappelijke gedragsregels, te verbinden aan spirituele ervaringen.
[3] Het opleiden van nieuwe elites heeft niet zoveel zin als die elites niet kunnen doorstromen naar posities van invloed. Noch als andere culturele groepen een veel hoger vruchtbaarheidscijfer hebben. Als er een surveillance state wordt opgetuigd die sociale mobiliteit onmogelijk maakt voor wie niet tot de Citadel behoort, de kliek van de globaal-progressieve ons-kent-ons bestuurscultuur.
Er is kortom te weinig tijd om nog een elite op te leiden die voor West-Europa het roer kan omgooien. Ongetwijfeld zullen er enclaves overblijven met nationaalconservatieve overtuigingen, evenals dominant blanke enclaves. Echter, het opleiden van elites zal niet op tijd zijn om nog een majoritaire positie te behouden in West-Europa boven het linkse deugvolk dat de instellingen beheerst en de islam-hordes die regeren op straat.
Hier kan je reageren op onze artikelen en een inhoudelijke bijdrage leveren. Lees ook even onze huisregels.
Om te reageren dien je eerst aan te melden.
Reageer je voor de eerste keer? Registreer je dan hier.
