Voor veel overheden blijft antisemitisme een enorm probleem. Er zijn tijden waarin het lijkt of antisemitisme steeds meer afneemt. Vaak is de realiteit anders, in periodes van onrust zien we vaak dat antisemitisme onder bepaalde bevolkingsgroepen ineens weer oprukt.

In Frankrijk is dit niet anders. Sowieso heeft Frankrijk altijd al een dubieus imago gehad wat betreft het antisemitisme-probleem. Van Holocaust-ontkenners tot cabaretshows die openlijk flirten met anti-joods sentiment.

Afgelopen week laaide de discussie omtrent de bestrijding van antisemitisme weer op – en niet alleen in Frankrijk. Deze week laaide er weer een golf van antisemitisme op. Vorig weekend doken er beelden op van gele hesjes-demonstranten die Alaín Finkielkraut uitscholden en lastig vielen. Leuzen als “vuile zionist” en “Rot op naar Israël” waren te horen.

De dader in kwestie werd gelukkig snel gevonden en bleek een man met salafistische denkbeelden te zijn. Binnen de hesjes leeft helaas ook veel antisemitisme; zowel extreemlinkse als extreemrechtse clubjes koesteren met grote liefde hun anti-joodse complottheorieën.

In 2018 was er weer een grote stijging te zien van antisemitische incidenten – zo’n 541 incidenten maar liefst, een stijging van 74 procent. Dit geldt niet alleen voor Frankrijk overigens, in diverse landen waaronder in Nederland zien we steeds meer anti-joods/Israël sentiment groeien.

De maatschappij is steeds meer aan het verharden en polariseren. Ook krijgen bepaalde economische groepen steeds hardere economische klappen te verwerken; dit samen met een opleving van radicale islamitische denkwijzen die bijdragen aan een toename van antisemitisme.

Bij lange na is niet alleen extreemrechts een probleem voor het groeiend antisemitisme. Extreemlinks en de groei van de religiositeit van de islam zorgen voor een explosieve groei van antisemitisme. Dit is uiterst zorgwekkend, want het lijkt er niet op dat dit iets is dat de komende jaren zal afnemen. Een partij als GroenLinks nam vorige week een motie aan bij het partijcongres om openlijk BDS – Boycot, Desinvesteringen en Sancties Israël – te steunen in haar zoektocht naar ‘gerechtigheid’ voor de Palestijnen. Vorig jaar werden al leden van het CIDI belaagd bij een PvdA-congres, zo zien we dat links zelf al genoeg problemen heeft. De wijzende vinger van links mag dus eerst zelf haar eigen problemen aanpakken.

Ook in Nederland ondervinden we dit ernstige probleem, maar de vraag zal zijn of het helemaal ooit verdwijnt. (((Wie))) weet het antwoord?

Delen via


Lees ook