Ondergetekende sprak Jelle van Baardewijk, bekend van onze gesprekken bij De Nieuwe Wereld, vanochtend aan de telefoon. De aanleiding was mijn nieuwe boek, What the World Can Learn from the Fall of the West (gerecenseerd door Erick Overveen).
Het nieuwe boek en de Law-Based Order
De Europese Unie verhoudt zichzelf tot de wereldmachten en huidige oorlogen vanuit een gesponnen verhaal over een ‘Law-Based Order’. Binnen dit verhaal is de EU door Europese politici gekenschetst als een ‘Human Rights Superpower’, met ook bijbehorende kosmopolitische instellingen zoals het Internationaal Strafhof in Den Haag.
Deze orde was al langer wankelend. Dit begon met de aanval van de VS in Irak (2003), die internationaal geen legitimiteit had. Hierna kwamen de asymmetrische oorlogsvoering door islamitische terroristen en de pogingen om Westerse rechtsconcepten te gebruiken tegen de Westerse orde zelf (juridische jihad). Sowieso hadden China en Rusland de EU-visie op de wereldorde nooit geaccordeerd, laat staan verinnerlijkt. En nu heb je dus, binnen een half jaar: de Amerikaanse inval in Venezuela, Trumps claim op Groenland, en de aanval van de VS en Israël op Iran.
Dit alles maakt zonneklaar dat de EU visie op een ‘Law-Based Order’, laat staan een ‘human rights based order’, een visie is die in de praktijk weinig slagkracht achter zich heeft. De EU ontwaakt binnen een wereldorde die voor de gevestigde orde niet meer te begrijpen is. Trump heeft het christelijk-humanistische discours waarin oorlogsvoering wordt verkocht als “opbouwmissies” of “het beschermen van de wereld tegen massavernietigingswapens” helemaal losgelaten. Hij voert oorlog om leiders en regimes te straffen die hij irritant vindt, die niet passen in zijn plannen.
Schaakmat
De EU is in dit plaatje totaal schaakmat gezet. De stichtingsmythes van de EU zijn als de keizer die geen kleren draagt. De EU-elite kan onmogelijk de Amerikaanse acties eenduidig veroordelen: Europese landen hebben de VS nodig omdat ze via hun steun aan Oekraïne, in oorlog zijn met Rusland. Ook kunnen ze de schijn niet op zich halen dat ze het regime in Iran zouden steunen. Qua energie is de EU extern afhankelijk.
Dit alles wilde ik aan Jelle van Baardewijk voorleggen, omdat het precies de lading van mijn nieuwe boek, What the World Can Learn From the Fall of the West, zó krachtig onderstreept. Ondergetekende kwam op dit idee omdat hij zich met geopolitiek bezighoudt in zijn academische werk. Ik denk dat we over bovenstaande analyse echt epische gesprekken kunnen voeren. Maar ook omdat het boek in meer algemene zin nuttig kan zijn voor zijn werk.
Psychologisering
Het was een persoonlijk gesprek, maar omdat het hier over een reflectie gaat die mijzelf betreft, denk ik dat het okay is om dit in een blog te behandelen.
Hij zei dat hij deze content op zich interessant acht, maar gooide het toen over een andere boeg, koos een meer psychologische benadering. Het kwam erop neer dat ik mezelf door “gebrek aan nuance in maatschappelijke stellingnames” en “teveel op jezelf gericht zijn”, mezelf “buiten spel zou hebben gezet”.
Laten we die claims afpellen. Teveel op mezelf gericht zijn. Interessant. Als onafhankelijk publicist moet je zichtbaar zijn – anders ben je morgen weggevaagd door artikelen die worden geschreven door kunstmatige intelligentie. Ik denk dat character-driven content – dus dat lezers weten dat er een menselijke auteur achter content zit en ook een persoonlijke band met deze auteur ervaren – dat dit type content de toekomst heeft. Als je schuw bent en niet vecht voor je eigen ruimte en je eigen zichtbaarheid, is het domweg game over.
Verder heb ik mezelf altijd actief ingezet voor samenwerkingen. Neem nu het boek Kerkgangers en Zuilenbouwers (2018). Het is geschreven in samenwerking met een bonte stoet aan maatschappelijke vrijdenkers: van ondernemers die in de knel kwamen door bureaucratische regeltjes en snakten naar ademruimte, tot aan studenten uit Afrika en Afghanistan die vaststelden dat de islam in Nederland meer en meer ruimte opeist. Het was kortom een alliantie met vele kleuren, en alle zorgen die daar werden neergepend, zijn volledig bewaarheid.
Dat is misschien pijnlijk voor wie zelf nog dicht tegen ‘het systeem’ aanleunt en er deels van afhankelijk is. Het is dan gerieflijker om vanaf de gevolgen terug te redeneren en te psychologiseren: “het zal aan jezelf gelegen hebben”.
Media-historie & bijdragen publiek debat
Maar luister dit gesprek tussen mijzelf en Jelle van een paar jaar geleden nu eens terug. Was ik ongenuanceerd? Mogelijk. Belangrijker: is alles wat ik daar gezegd heb, geanalyseerd en voorspeld heb, niet evident bewaarheid? Als ik écht ongelijk had, spreek me dan tegen met de feiten. Hier sta ik – ik kan niet anders.
Het belangrijkste punt, en de reden dat dit gesprek vanochtend mij zo triggerde, was hoe eenzijdig de beeldvorming is. Neem nu deze discussie in de commissie van de gemeente Arnhem tussen mijzelf en burgemeester Marcouch. Het ging over fraudebestrijding, bureaucratie, privacy en het vertrouwen tussen overheid en burger. Ik kwam met een goed onderbouwd, analytisch, kritisch, maar wel constructief verhaal; hiervoor ontving ik zelfs complimenten van de burgemeester. Er zijn meer video’s gemaakt van deze strekking en die zijn ook op het internet te vinden.
Kijk die video’s terug – ze zijn kort en bondig. Ik was godverd*mme echt goed in mijn werk.
Toen ik met Peter van Asselt werkte aan onze documentaire over de gekozen burgemeester, presenteerden we hem in het cultureel centrum van Duiven. Ook leden van FvD bezochten de voorstelling. Zij zeiden achteraf: “Deze documentaire was veel objectiever en veel minder ‘complot-achtig’ dan wij tevoren hadden gedacht.”
Tot besluit
Het frame dat wordt gespind door algoritmes en links-activistische journalisten – door een mediadynamiek die per definitie aanstuurt op sensatie, controverse en verkettering – is totaal anders dan de substantie van wie ik echt ben en wat ik daadwerkelijk heb neergezet. Ik hoop dat dit stuk Jelle bereikt en dat hij nog eens opnieuw op de zaak zal kauwen.
Als u Sid waardeert: steun hem via BackMe en/of schrijf u in voor zijn nieuwsbrief – super veel dank!
Hier kan je reageren op onze artikelen en een inhoudelijke bijdrage leveren. Lees ook even onze huisregels.
Om te reageren dien je eerst aan te melden.
Reageer je voor de eerste keer? Registreer je dan hier.
