Eerder toonde een Zweedse asielactiviste zich kinderlijk naïef door op te staan in een vliegtuig om zo – door protest – de uitzetting van een Afghaanse man tegen te houden; deze Afghaanse man was in Zweden veroordeeld voor mishandeling van een vrouw en kinderen (door ze te slaan met een van elektriciteitskabel gemaakte zweep). Ook wilde hij zelf terug naar Afghanistan en was de uitzetting dus niet gedwongen. In dit geval was de getoonde grenzeloze naïviteit van het deugpronken slechts beschamend. De grenzeloze naïviteit van een Amerikaans koppel dat door ISIS-gebied fietste om zo te bewijzen dat de mens ‘goed’ is, was niet alleen absurd maar had tevens een fatale afloop.

Jay Austin en Lauren Geoghegan besloten vorig jaar hun kantoorbaan op te zeggen en aan een droomreis te beginnen om zo de wereld te laten zien dat “kwaad […] een concept [is] dat we hebben bedacht om met de complexiteit van medemensen om te gaan.” Het stel moest deze idealistische deugreis met de dood bekopen. Het niet geloven in kwaad – door dit te duiden als een menselijk verzinsel – sluit aan bij de genderneutrale IKEA-mentaliteit van wankele millennials (zoals Esther van Fenema dit prachtig verwoordt in het boek Keulen: Kalifaat Light en de fallout van een conflict); het is daarnaast tekenend voor onze tijd.

Wegkijken en het tegen beter weten in blijven geloven in een  utopische droomwereld gebeurt namelijk niet alleen bij millennials. Ook de elite trekt zich terug en ontkent maatschappelijke problemen. Denk hierbij aan het deugmanifest tegen Stef Blok na zijn ‘omstreden’ uitspraken waarvoor hij inmiddels meermaals zijn excuses heeft aangeboden – een grote fout, want als piranhas eenmaal bloed ruiken houden ze niet meer op. Dat de elite zwijgt, wegkijkt en deugt werd ook weer eens bevestigd in Het Parool door Frits Bosch, macro-econoom, socioloog en auteur. Volgens Bosch hoor je onder degenen die zaken naar hun hand kunnen zetten vaak geluiden als:  “We hebben de plicht om optimistisch te zijn” en “Ik wil niet uit deze mooie droom gewekt worden.”

Hoewel men zich bewust lijkt te zijn van kwade ontwikkelingen blijft men passief om niet te hoeven ontwaken uit een gedroomde wereld.

Delen via