“Deze verkiezingen staan in de top 3 meest historische verkiezingen,” aldus Maurice de hond vandaag aan tafel bij Harry Mens. Het deed sterk denken aan de gemeenteraadsverkiezingen van 2002 waar Pim Fortuyn met Leefbaar Rotterdam een gigantische winst behaalde en met 17 zetels uit het niets de grootste partij werd. Twee maanden later stond Fortuyn in de peilingen voor de tweede Kamerverkiezingen op 28 zetels. Het liep zoals we allemaal weten helaas anders. De politieke moord op Fortuyn door Volkert van der Graaf veroorzaakte een schok in Nederland. De verkiezingen gingen echter door en de LPF haalde onder leiding van Mat Herben uiteindelijk 26 zetels. In de laatste peilingen staat Forum voor Democratie op het zelfde aantal zetels voor de Tweede Kamer.

Demoniseerdrammerij

Voorafgaand aan de verkiezingen van afgelopen woensdag draaide de publieke omroep overuren om Baudet en Forum voor Democratie te demoniseren en hem weg te zetten als een op z’n minst een idioot, maar toch vooral voor fascist en/of racist. Ook de Volkskrant en het NRC deden er nog een schepje boven op: een cartoon van Baudet op een doodskist en Baudet afgebeeld als een nazi. Het demoniseren is naast verbaal ook fysiek geuit. Zo werd er vorig jaar materiële schade aangebracht: linkse extremisten bekladden Baudets huis. Waar hebben we dat soort acties eerder gezien?

Het woord als wapen

Pim Fortuyn werd gedurende zijn politieke loopbaan voor allerlei onzin uitgemaakt. Zo werd hij bijvoorbeeld weggezet als de ‘Hollandse Haider’ en werd hij tijdens zijn boekpresentatie begooid met taarten van kots en poep. In tijden van social media is het demoniseren van in dit geval Baudet veel zichtbaarder. Zo kunnen tegenwoordig zelfs docenten van de universiteit Utrecht openlijk een beroep doen op Volkert. Wat sommigen zich niet lijken te realiseren is dat door dit soort uitspraken de geschiedenis zich kan herhalen. Het is een scenario waar je niet te laconiek over kan denken. “Het woord als wapen,” zei Pim altijd. Hebben we daar niks van geleerd?

Toen de LPF met 26 zetels in de Tweede Kamer kwam, volgden al snel de nodige ruzies die uit eindelijk geleid hebben tot versplintering en de verdwijning van de LPF uit Den Haag. Enkel op lokaal niveau zien we nog Fortuynistische partijen terug. Zo hebben we de partijen van oud LPF-ers Hilbrand Nawijn en is ook Mat Herben terug te vinden in de lokale politiek. Als ook de partijen zoals FORZA!, Slydrecht.Nu en uiteraard de LPF Eindhoven (de enige overgebleven bestaande LPF-fractie). Die allemaal op lokaal niveau nog een stevige voet aan de grond hebben gekregen. Niet te vergeten dat Hans Smolders in zijn Tilburg ook een grote partij heeft weten op te bouwen. Brabant heeft hem met meer dan 20.000 stemmen afgelopen woensdag direct de provinciale staat in gestemd.

Het nodige verschil

Het duidelijke verschil tussen Forum voor Democratie en de Lijst Pim Fortuyn is dat de partij zijn leider was verloren. Er was niemand binnen de partij om de erfenis te dragen en het geheel bestuurlijk op orde te houden. Het verschil tussen de snelle groei van Forum voor Democratie en de LPF is dat Baudet bestuurlijk alles op orde heeft en de juiste mensen om zich heen heeft weten te verzamelen. Ook heeft de partij meer leden dan de VVD, wat er voor zorgt dat de partij een goede en gezonde interne democratie heeft.

Echter, de kans dat er mensen in opspraak komen is ook aanwezig. Zeker nu de partij onder een vergrootglas ligt en ieder wissewasje uitvergroot zal worden. Want eerlijk is eerlijk, een aantal lijsttrekkers van verschillende provincies laten nu, na de verkiezingen, pas hun gezicht zien: een enkeling met de nodige zenuwen en veelal mensen met weinig of geen politieke ervaring. Mensen zoals Hans Smolders gaan vermoedelijk een cruciale rol spelen in de geloofwaardigheid van de provinciale fracties.

Dit is een artikel van Carlo van Remortel.

Delen via


Lees ook