Voor iedereen die dacht dat, na de nekslag van het raadgevend referendum en de vaagheden rondom de WIV (de Wet op Inlichtingen- en Veiligheidsdiensten) de D66 en Ollongren niet nog harder, verder en publieker door het ijs konden zakken, zaten compleet mis. Vandaag in de Kamer lag Ollongren – zoals gewoonlijk – weer zwaar onder vuur. De Kamer verwijt Ollongren dat ze een kritisch rapport over de sleepwet pas na het referendum naar buiten bracht.

Volgens de oppositie heeft de minister bewust het rapport verzwegen en over het referendum getild. De VVD vroeg aan de minister wat zij zelf van haar handelen vond. Een politiek correct antwoord volgde; ze zou toch – terugkijkend – anders handelen dan ze had gedaan.

Ronald van Raak – de SP – vond dat ze de Kamer doelbewust niet had geïnformeerd; hij eiste dat dat de minister hierom haar excuses zou aanbieden. Daarmee bracht hij een uiterst boeiend punt naar voren: heeft de minister expres informatie achter gehouden om zo het referendum niet in (voor haar) negatieve zin te beïnvloeden?

Het is al langer duidelijk dat D66 – ooit de pro-referendapartij par excellence – wel heel veel moeite deed om het raadgevend referendum af te schaffen. Dat een minister dus zulke informatie achterhoudt, zorgt ervoor dat ze alle schijn tegen krijgt. En terecht. Het rapport dat de minister verzweeg uitte zich negatief over de inlichtingenwet. Het rapport ging over de multilaterale gegevensuitwisseling van de AIVD – wat neerkomt op het feit dat buitenlandse veiligheidsdiensten gegevens kunnen op vragen. Over dit punt binnen de sleepwet kwam alle felle kritiek van de tegenstanders.

De minister had, na het verschijnen van dit rapport, zes weken de tijd om met een brief voor de Kamer te komen. Bovendien heeft ze ook nog een grondwettelijke informatieplicht. Dit is zeer opmerkelijk, aangezien het rapport pas na het referendum werd gepubliceerd – dit terwijl één van de conclusies dus inderdaad was dat de gegevensuitwisseling zou plaats vinden. Dit was iets wat de tegenstanders continu bepleitte. De commissie adviseerde de overheid in het rapport om de rechtsbescherming te versterken.

Transparantie was dus ver te zoeken bij minister Ollongren. De kritiek zal alleen maar toenemen en de omvang van de hypocrisie van de ‘democraten’ zal steeds groter worden. Uit al hun handelingen wordt steeds duidelijker dat ze de naam ‘democraten’ meer en meer in diskrediet brengen. In de peilingen zakken ze al; en waarschijnlijk worden ze daar ook voor terechtgesteld bij de komende provinciale verkiezingen. Want wat is er nog over van de beloftes en idealen van de D66? Bar weinig…

Delen via