De realiteit is te kafkaiaans.
Mijn relocatie naar Paraguay vergelijk ik met het spelen van een videospel (scroll naar beneden om het college af te spelen – een gemeenteraadslid in Dordrecht noemde het “zowel educatief als vermakelijk”).
Je speelt het op hard mode. En je hebt hier tevoren goed overna gedacht en je gaat er stevig voor zitten.
Maar steeds weer komen er bizarre difficulty spikes en steeds meer ga je denken: “Is deze mode eigenlijk überhaupt geplaytest?”
Op een zeker moment loop je zo totaal vast dat je, ondanks de vastberadenheid waarmee je je tot halverwege het spel hebt geploeterd, geen motivatie meer kunt opbrengen.
Dan wordt het tijd om tóch over te schakelen op een lager moeilijkheidsniveau.
Zo zie ik Paraguay. Je hebt je uiterste best gedaan om er in Europa wat van te maken, maar het spel is te ongebalanceerd, en nu is het toch tijd om het leven te spelen op een lager moeilijkheidsniveau.
Het afscheidscollege van Dr. Sid (met episch bonus screenshot onder de video):
Afscheidsgeschenken aan Dr. Sid mogen via mijn BackMe-pagina.
Hier kan je reageren op onze artikelen en een inhoudelijke bijdrage leveren. Lees ook even onze huisregels.
Om te reageren dien je eerst aan te melden.
Reageer je voor de eerste keer? Registreer je dan hier.
