Israël is een beladen onderwerp. Je mening uiten over Israël – pro, anti of een gematigd standpunt over Israël – kan je wellicht beter voor je houden, het is een zeer beladen onderwerp. Mensen die zich als pro-Israël identificeren kunnen vele verwensingen verwachten (ISLAMOFOBE NEOCON!) vanuit bepaalde kringen maar andersom ook, mensen die aan Palestijnse zijde staan krijgen ook genoeg verwensingen over zich heen (JIJ HAAT HET WESTEN EN JE BENT EEN VUILE JODENHATER!). Kritieken op Israël variëren sterk, van inhoudelijke beleidskritieken tot evident antisemitisme (we noemen geen namen Ilhan Omar).

Dit maakt het vaak zeer moeilijk om het over Israël te hebben. Je wordt – bijna altijd – hoe dan ook verketterd door een bepaalde partij, en niet zo van ‘let’s agree to disagree’. Maar als we kijken naar recente ontwikkelingen moeten we toch echt even stilstaan bij de huidige premier Benjamin Netanyahu.

Schandalen zat

Netanyahu is sowieso al geen onomstreden persoon. Sinds 2009 is hij de premier van Israël, namens de Likoed-partij. Zijn gehele politieke carrière staat in teken van vele schandalen, waarin machtsmisbruik en corruptie veelal het thema zijn.

Binnenkort – 9 april – vinden er parlementsverkiezingen plaats. De aanloop naar deze verkiezing is nu al uiterst boeiend. Grote kans namelijk dat Netanyahu aangeklaagd wordt en een straf kan verwachten voor de schandalen die hem achtervolgen.

De toekomst van Netanyahu als politicus is dus sowieso onzeker, aangezien het onderzoeksteam steeds meer dirt vindt. Maar naast zijn nepotisme is de radicale houding die de afgelopen weken zichtbaar werd ook zorgelijk. Het beleid van Netanyahu levert de laatste jaren veel kritiek maar diverse uitspraken van afgelopen week leveren zeker geen sympathie op, ook niet van pro-Israël lobby’s.

Facebook-rel

Netanyahu heeft de verhouding nog maar eens op scherp gezet; zie de uitspraak “Arabische inwoners zijn geen echte Israëliërs.” De premier maakt duidelijk dat Israël zeker niet een staat is voor al haar inwoners. Met deze opmerking kwam Netanyahu aan op Facebook. Dit is een zeer grove opmerking, de Arabische bevolking omvat zo’n 17% van de totale bevolking. Hij benadrukte weliswaar dat iedereen dezelfde rechten heeft, maar recente wetgeving omtrent de nationaliteitswetgeving maakt duidelijk dat Israël een natiestaat is voor Joodse mensen. Ook benadrukte hij dat de Likoed-partij meer heeft geïnvesteerd in de Arabische sector dan voorgaande regeringen.

Deze poging tot het relativeren van zijn Facebookpost mocht niet baten – zeker niet nadat hij vertelde dat de Arabische Israëliërs 22 Arabische natiestaten om zich heen hebben en er dus niet nog één nodig hebben. Netanyahu wordt al langer verweten een hardvochtig segregatiebeleid te voeren. Zijn opmerkingen tonen alleen maar dat Netanyahu de gelijkwaardigheid van zijn burgers zeker niet altijd waarborgt.

Zelfs de grote satan heeft kritiek op de kleine…

De afgelopen weken is Netanyahu ook al bezig met een bondgenootschap te smeden met ultranationalistische partijen in Israël. De vervroegde verkiezingen zorgen in het algemeen ervoor dat alle partijen ver gaan om extra zetels binnen te slepen. Het bondgenootschap waar Netanyahu vorige maand mee aankwam kon zelfs rekenen op kritiek vanuit de VS – als zelfs de VS kritisch worden jegens Israël dan kan het nog een staartje krijgen.

De houding en de ontwikkelingen van Netanyahu zijn oprecht zorgelijk te noemen, het wordt dan ook tijd dat ook mensen die pro-Israël zich gaan uiten tegen Netanyahu. Het vermomde antisemitisme onder de noemer van Israëlkritiek vanuit (extreem)linkse, extreemrechtse en Arabische kringen is niet wat we nodig hebben. GroenLinks bijvoorbeeld, dat openlijk een organisatie als BDS steunt, is niet iets wat we moeten omarmen.

Kritiek op het huidige beleid van Netanyahu is echter zeker legitiem. Als hij zo doorgaat, is de reputatie van Israël onherstelbaar beschadigd en kan land het in de toekomst op bijzonder weinig sympathie rekenen. Dit is iets wat we niet moeten hebben. Dit is waarom we een realistische kijk en dus kritiek nodig hebben op premier Netanyahu, want de man schaadt de reputatie van Israël dusdanig dat de fallout mogelijk nooit meer recht te breien is.

Voor mensen die meer willen weten over het dubieuze verleden van Netanyahu raad ik de volgende minidocumentaire aan:

Delen via


Lees ook