Bijna 2 jaar geleden werd Emmanuel Macron aangekondigd als de ware EU-messias. Macron zou het ‘isolationistisch nationalisme’ definitief de das om doen. De links-liberale orde was uitzinnig van vreugde na zijn overwinning op Marine Le Pen (niemand op links verdrietig dat een vrouw door een man verslagen was?). Nu, bijna 2 jaar later, zien we dat de Fransen niet bijzonder in hun nopjes zijn met deze ‘verlosser’. Approval ratings staan op een dieptepunt en de vraag is wanneer daarin een impasse zal plaatsvinden.

Van de week zagen we een wanhopige poging van Macron om nog een beetje over te komen als een president met statuur. De beste man schreef een open brief die in tal van Europese kranten werd gepubliceerd. De brief stond uiteraard in teken van de Europese verkiezingen. Macron verkondigde dat ‘we’ – wie dat ook mogen zijn, soyboys wellicht? – Europa moeten redden van de ondergang. Volgens Macron heeft Europa het sinds de Tweede Wereldoorlog niet zo zwaar gehad als nu – het conflict in Joegoslavië moet de beste man waarschijnlijk even zijn ontgaan.

Volgens Macron staan we aan de vooravond van een enorm belangrijke beslissing. Europa was nog nooit zo belangrijk en noodzakelijk als nu. Dat Macron – en andere eurofielen ook – de termen ‘EU’ en ‘Europa’ door elkaar heen haalt is typisch. Zij zien de EU en Europa praktisch als hetzelfde, dit terwijl er nog genoeg Europese landen zijn die zeker geen deel uit maken van de EU.

Der Untergang

De Brexit staat symbool voor de gebeurtenis die de apocalyps zal doen starten. De Brexit staat voor leugens en onverantwoordelijkheid die de EU schade berokkend. Het bekende argument: dat de Britse burgers zijn voorgelogen door demagogen en volksmenners. Macron komt met doelstellingen aan om het ‘gevaarlijke nationalisme’ wil gaan bestrijden.

In het kort houden deze doelstellingen één ding in: meer EU. Er zou een agentschap moeten komen dat verkiezingen beschermt tegen cyberaanvallen en manipulaties – want we moeten nog steeds bang zijn voor het ‘Russische Gevaar’. De strijd tegen desinformatie is iets wat de links-liberale orde als een nieuw doel heeft gesteld. Dit is niet anders hier in Nederland waar D66 ook koplopers wat betreft ‘de strijd tegen desinformatie’ zijn. Wie er beslist welke informatie als ‘desinformatie’ geldt, wordt nooit duidelijk gemaakt (Wij van WC-eend adviseren WC-eend?).

Een EUropese Renaissance

Macron pleit ook voor het stoppen van giften buiten de EU. Macron is natuurlijk bang dat de Russen met geld een legioen aan presidentskandidaten op hem afstuurt. Opmerkelijk is wel dat met deze doelstelling een persoon als Soros nog wel zijn invloed kan blijven uitoefenen op lidstaten binnen de EU. Wellicht kan Macron zich beter hard maken voor een beleid dat überhaupt geen giften accepteert van buiten de eigen nationale grenzen, maar dit zal wel niet passen in het narratief van Macron.

De links-liberale orde ontvangt deze Europese Renaissance vol lof. Vooral onze kameraden van D66 voelen zich helemaal gesteund door hun Franse messias. De brief zelf komt over als onvervalst plat populisme, over 2 maanden zijn er Europese verkiezingen. Dit wordt waarschijnlijk een slagveld. EU-kritische en EU-hervormende partijen en fracties zullen groter worden dan ooit. Zelfs de ‘man van het volk’ Macron kan deze ontwikkeling niet stoppen.

En zeker niet met een brief vol emo-terreur.

Delen via